Het verhaal begint met de Zwitserse Nationale Tentoonstelling van 1964, die werd gehouden in Lausanne, aan de oevers van het meer en op land dat op het water was gewonnen. Max Bill, student aan het Bauhaus, schilder, beeldhouwer, ontwerper, grafisch ontwerper, architect... creëerde het paviljoen Educate and Create voor Expo 64 door zijn principe van synthese van de kunsten toe te passen op basis van een raster van 5 x 5 meter en een modulaire metalen structuur. In het midden bevindt zich de Arts Court met hedendaagse sculpturen, in dialoog met de theaterzaal, waarvan de met metalen panelen beklede toneelkooi het meest opvallende element is. De regisseur Charles Apothéloz, directeur van het Centre dramatique romand in Lausanne, is de curator van het Théâtre de l'Expo, waar hij in het Frans Dürrenmatts toneelstuk Hercules en de Augiasstallen creëert, een bijtende komedie over het Zwitserse politieke systeem. Hij zet zich in om ervoor te zorgen dat het theater aan het einde van de Expo niet wordt ontmanteld. Hij gebruikte het vervolgens als repetitieruimte voordat hij er in 1972 het Drama Centre oprichtte, dat later het Théâtre Vidy-Lausanne werd.

In 2023 heropent de grote theaterzaal, Salle 64 Charles Apothéloz, na een renovatie onder leiding van Pont12 architects: de toneelkooi is symmetrisch geworden, de machinerie is geautomatiseerd en de kleedkamers van de artiesten zijn naar boven verplaatst, met uitzicht op het meer. Aan de publieke kant heeft de zaal aan hoogte en diepte gewonnen, heeft nu 430 zitplaatsen en zijn de ruimtes voor de technische controlekamers geoptimaliseerd. Het gekozen stoelmodel Torso van Jezet is uitgevoerd in verschillende hart-op-hartafmetingen en in verschillende uitvoeringen wat betreft de bevestiging: er zijn vaste stoelen, verwijderbare stoelen en opklapbare stoelen die passen in een Lotus-model met box.